سرمقاله
پیش به سوی ظهور
بوی عطر یاس می آید. همان یاس سپیدی که در چشمانش برق سخاوت علی ست و سیمایش شبیه رضاست و جوانمردی اش همچون عباس. همان آقایی که بیش از یازده قرن است که منتظر همدلی و همت ماست.
ای امام غریب و تنها و ای پدر مظلوم و مضطّر ما! هیچ کس را به اندازه تو اذیت نکردیم. بیش از هزار و صد و شصت سال منتظر ماندی تا بفهمیم که « بی همگان به سر شود/ بی تو به سر نمی شود».
پیاده کردن یک برنامه انقلابی جهانی به وسیله ی حضرت که در نتیجه آن اصول عدالت و دادگری و حق و حقیقت در میان همه مردم جهان گسترش می یابد، نیازمند شرایط و مقدماتی است که تحقق آن ها جز با مرور و تکامل همه جانبه ی اجتماع ممکن نیست؛ از جمله این شرایط:
1ـ آمادگی روحی.
2ـ تکامل علوم و فرهنگ های انسانی.
3ـ تکامل وسایل ارتباط جمعی .
4ـ پرورش نیروی انسانی می باشد.
مجموع این مقدمات نیاز به این دارد که زمان قابل ملاحظه ای بگذرد و جهان از جهات بسیاری پیش برود و آمادگی روحی و فکری برای پذیرش حکومت جهانی آن حضرت پدید آورد. آنگاه این برنامه با وسایل و امکانات خاصّی در سطح جهانی به وسیله حضرت مهدی (عج) پیاده گردد و این است گوشه ای از فلسفه غیبت .
پشت ضریح انتظار تو می ایستم و می خواهم که دست نوازشت را بر سرم بکشی و در این هنگامه، من عاشقانه سلامت دهم. « سلام علی آل یاسین.»
صبحی گره از زمانه وا خواهد شد راز شـب تـار بـرمــلا خـواهـد شـد
در راه عزیزی اسـت که با آمدنـش هر قطب نما، قبله نما خواهد شد
التماس دعای فراوان
عمار امیری
